Asteiakia

Απόλαυσε ένα ανέκδοτο

Αλτσχάιμερ.

Δύο παππούδες με Αλτσχάιμερ βρίσκονται στην παραλία.
Καθώς περπατούν λέει ο ένας:
- Πάω να πάρω ένα παγωτό.
- Πάρε μου κι εμένα ένα, του λέει ο δεύτερος.
- Ρε φίλε, ευχαρίστως να σου πάρω, αλλά πώς να το θυμηθώ;
- Θα το λες συνέχεια από μέσα σου.
- Έγινε, τι παγωτό θέλεις;
- Κρέμα - φράουλα. Φεύγει λοιπόν ο ένας για να πάρει τα παγωτά και καθώς προχωράει μονολογεί:
- Παγωτό κρέμα - φράουλα. Παγωτό κρέμα - φράουλα. Παγωτό κρέμα - φράουλα. Παγωτό κρέμα - φράουλα...
Καθώς έχει ήδη απομακρυνθεί του φωνάζει ο άλλος :
- Πες τους, σε παρακαλώ, να βάλουν και λίγη σαντιγύ.
- Παγωτό κρέμα - φράουλα, σαντιγύ. Παγωτό κρέμα - φράουλα, σαντιγύ. Παγωτό κρέμα - φράουλα, σαντιγύ.
- ...και λίγο σιρόπι... ακούει μετά από λίγο.
- Παγωτό κρέμα - φράουλα, σαντιγύ, σιρόπι. Παγωτό κρέμα - φράουλα, σαντιγύ, σιρόπι. Παγωτό κρέμα - φράουλα, σαντιγύ, σιρόπι.
Παγωτό κρέμα - φράουλα, σαντιγύ, σιρόπι...
Μετά από κανένα μισάωρο τέλος πάντων επιστρέφει κρατώντας δύο τυρόπιτες.
- ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ;;; ρωτάει ο πρώτος, φανερά εκνευρισμένος.
- Οι τυρόπιτες που ζήτησες.
- ΚΑΙ Η COCA-COLA ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ;;;




Τυχαίο ανέκδοτο

Το χρυσό πηρούνι

Mια φορά , ο κ. Μητσοτάκης με τον κ. Παπανδρέου αποφάσισαν να πάνε στο προεδρικό μέγαρο για φαγητό . Εκεί βέβαια που είναι όλα επίσημα , είναι και όλα πανάκριβα . Δηλαδή χρυσά πιρούνια , χρυσά κουτάλια κλπ .
Κάποια στιγμή λοιπόν ο κ. Μητσοτάκης κοιτάζει δεξιά , κοιτάζει αριστερά , κανένας δεν τον έβλεπε . Πιάνει ένα πιρούνι και το βάζει στην τσέπη του .
Ο κ. Παπανδρέου ζήλεψε και ήθελε και αυτός . Κοιτάζει κι αυτός μήπως τον βλέπει κανείς , όλα εντάξει . Πάει να πιάσει το πιρούνι , αλλά επειδή αυτός ήταν και πιο μεγάλος σε ηλικία έτρεμε . Ακούει το γκαρσόνι το θόρυβο , πάει κοντά του και τον ρωτάει :
- " Θα θέλετε κάτι κύριε Αντρέα ; "
- " Όχι παιδί μου ευχαριστώ " . Aρχισε τότε να γελάει ο κ. Μητσοτάκης .
Μετά από λίγο ξαναπροσπάθησε ο κ. Παπανδρέου , αλλά πάλι άρχισε να τρέμει . Στο τέλος τσαντίζετε και φωνάζει στο γκαρσόνι :
- " Παιδί μου , θα σου δείξω μια ικανότητα που έχω , επειδή σε συμπαθώ . Πιάσε αυτό το πιρούνι και βάλτο στη τσέπη μου . Εντάξει ; "
- " Εντάξει ", λέει το γκαρσόνι .
- " Λοιπόν, πού είναι το πιρούνι ; ", ρωτάει ο Ανδρέας .
- " Στην τσέπη σας , κύριε Ανδρέα. " Και λέει τότε και ο Ανδρέας " :
- " Καλά , πήγαινε τώρα να το βγάλεις από την τσέπη του κ. Μητσοτάκη ! "