Ο φουκαράς της ιστορίας μας έχει προβλημα με τις αιμορροϊδες του. Εχοντας πάει σε πολλούς γιατρούς και μη βρίσκοντας λύση για το πρόβλημά του, αποφασίζει να ακουλουθήσει τις συμβουλές ενός κομπογιαννίτη ο οποίος τον συμβούλευσε να βάζει επί 20 ημέρες στον πισινό του, το κατακάθι του ελληνικού καφέ που θα πίνει το πρωί. Του εξήγησε μάλιστα, ότι οι ουσίες που περιέχονται στο κατακάθι, είναι καταπραϋντικές και θά κάνουν άψογη δουλειά μετά από το προκαθορισμένο διάστημα.
Οντως, ο δικός μας ακολουθεί την συμβουλή και επί 20 μέρες έβαζε το κατακάθι όπως του συνέστησε ο γιατρός. Ο καιρός πέρασε αλλά βελτίωση δεν φάνηκε. Απελπισμένος αποφάσισε να μην ξαναπάει στον κομπογιαννίτη και να αλλάξει γιατρό. Οταν λοιπόν επισκέφτηκε τον καινούριο γιατρό, εκείνος
τους ζήτησε να σκύψει για να τον εξετάσει.
- Ααααα, χμμμμ, πω πω..., αναφώνησε ο γιατρός αμέσως.
- Γιατρέ μου, είναι σοβαρό; ρωτάει ο ασθενής με αγωνία.
- Οχι πολύ, αλλά βλέπω ότι μεγάλο δρόμο θα διαβείς, στεφάνι θα φορέσεις.
Ο δάσκαλος μπαίνει μέσα στη τάξη και λέει στα παίδιά:
- Σήμερα στο μάθημα της ζωολογίας θα μιλήσουμε για τον χιμπατζή.
Βλέπει τον Τοτό να κοιτάει από το παράθυρο.
- Που χαζεύεις, παιδί μου;! Εμένα να κοιτάς!