Ήταν ενας παμπλουτος που είχε προσβληθεί από μία ασθένεια.
Αυτός ο πλούσιος είχε 3 κολλητούς.
Τους καλεί στο νοσοκομείο και τους λέει:
- Θα σας δώσω από ένα εκατομμύριο ευρώ στον καθένα, και θέλω αυτά τα λεφτά να τα ρίξετε στον τάφο μου την μέρα της κηδείας μου.
Την ημέρα της κηδείας ήταν εκεί και οι τρεις κολλητοί.
Ρίχνει ο πρώτος στεναχωρημένος μέσα στον τάφο μία βαλίτσα με λεφτά.
Έρχεται η σειρά του δεύτερου, ρίχνει και αυτός με δάκρυα μία τσάντα με λεφτά μέσα στον τάφο.
Πλησιάζει και ο τρίτος και ρίχνει μέσα έναν μικρό φάκελο.
- Μα γιατί, του λένε οι άλλοι δύο, δεν έριξες τα λεφτά;
- Έριξα το ίδιο ποσό με εσάς. Ένα εκατομμύριο ευρώ σε επιταγή. Όποτε θελήσει, μπορεί να την εξαργυρώσει!
Σε ένα φεστιβάλ στην Μογγολία έχουν μαζευτεί οι καλύτεροι τραγουδιστές.
Βγαίνει ο πρώτος, αλλά δεν αρέσει στο κοινό και τον μπουχάρουν.
Νευριάζει και κατεβαίνει από την σκηνή.
Βγαίνει ο επόμενος, αλλά το κοινό πάλι δεν γουστάρει και αποδοκιμάζει.
Κατεβαίνει και αυτός από την σκηνή.
Το ίδιο συμβαίνει και με τους υπόλοιπους Μογγόλους τραγουδιστές, παρόλο που είναι ο ένας καλύτερος από τον άλλο, το κοινό είναι τελείως ξενερωμένο!
Με αυτούς τους ρυθμούς οι τραγουδιστές τελειώνουν γρήγορα, και τότε η διοργανώτρια της εκδήλωσης ρίχνει την ιδέα να ανέβουν όλοι οι τραγουδιστές μαζί στην σκηνή.
Ανεβαίνουν λοιπόν όλοι οι τραγουδιστές στην σκηνή και ξαφνικά το κοινό ενθουσιάζεται, αρχίζει να συμμετέχει, να σιγοτραγουδά και να χορεύει... Χειροκροτήματα, σφυρίγματα και άλλα τέτοια, και η συναυλία κρατάει μέχρι το ξημέρωμα!
ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ:
Όπου λαλούν πολλοί Μογγόλοι, αργεί να ξημερώσει!